Duszpasterstwa Akademickie w Sosnowcu:

Diecezjalny Duszpasterz Akademicki: ks. Arkadiusz Witkowski

Parafia św. Tomasza Apostoła (ul. Orla 19)

www.da.sosnowiec.pl

 

Duszpasterstwo Akademickie "Laboratorium Wiary": ks. Michał Knapik

Parafia Miłosierdzia Bożego (ul. Jagiellońska 2)

www.facebook.com/DuszpasterstwoAkademickieLaboratoriumWiary

Na terytorium diecezji sosnowieckiej działa 16 wspólnot życia konsekrowanego zgromadzeń żeńskich i męskich.

Zgromadzenia  i Zakony Żeńske:

Zgromadzenie Małych Sióstr Niepokalanego Serca Maryi – Honoratki (Będzin - parafia św. Jana Chrzciciela);

Zgromadzenie Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego de Saxia – Kanoniczki-Duchaczki (Sułoszowa - parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa);

Zgromadzenie Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus (Dom Macierzysty przy ulicy M.T. Kierocińskiej 25 w Sosnowcu (parafia św. Rafała Kalinowskiego) oraz domy zakonne w Czeladzi - parafia św. Stanisława i  Wolbromiu - parafia św. Katarzyny);

Zgromadzenie Sióstr Męki Pana Naszego Jezusa Chrystusa – Pasjonistki (Dąbrowa Górnicza - parafia NMP Anielskiej, Dąbrowa Górnicza-Strzemieszyce - parafia NSPJ);

Zgromadzenie Panien Ofiarowania NMP – Prezentki (Bukowno - parafia św. Andrzeja Boboli);

Zgromadzenie Córek Matki Bożej Bolesnej – Serafitki (Jaworzno-Byczyna - parafia NSPJ);

Zgromadzenie Sióstr Służebniczek NMP Niepokalanie Poczętej (parafia św. Wojciecha w Jaworznie, św. Barbary w Jaworznie-Podłężu, NMP Nieustającej Pomocy w Jaworznie-Osiedle Stałe oraz św. Andrzeja w  Olkuszu);

 

Zgromadzenia i Zakony Męskie:
Zgromadzenie Księży Najświętszego Serca Jezusowego – Sercanie (Sosnowiec; parafia Podwyższenia Świętego Krzyża);

Towarzystwo Świętego Franciszka Salezego – Salezjanie (Dąbrowa Górnicza - parafia Nawórcenia św. Pawła, Sosnowiec - parafia św. Rafała Kalinowskiego);

Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego– Pallotyni (Sosnowiec - parafia św. Łukasza);

Zgromadzenie Oblatów św. Józefa – Oblaci (Będzin - parafia św. Jana Chrzciciela);

Zgromadzenie Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa – Zmartwychwstańcy (Sosnowiec - parafia Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa);

Zakon Braci Mniejszych– Franciszkanie (Dzwono-Sierbowice - parafia NSPJ);

Zakon Braci Mniejszych – Franciszkanie Reformaci (Pilica-Biskupice);

Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych – Franciszkanie Konwentualni (Dąbrowa Górnicza-Gołonóg - parafia św. Antoniego);

Zakon Kleryków Regularnych Posługujących Chorym - Kamilianie (Hutki);

 

LINK DO MAPY

RADA DO SPRAW RUCHÓW I STOWARZYSZEŃ W DIECEZJI: ks. Grzegorz Maciejewski

 

Duszpasterstwa Akademickie:

Diecezjalne Duszpasterstwo Akademickie przy parafii św. Tomasza w Sosnowcu
ks. Arkadiusz Witkowski
www.da.sosnowiec.pl , www.facebook.com/dasosnowiec 

 

Duszpasterstwo Akademickie "Laboratorium Wiary"
ks. Michał Knapik
 
www.facebook.com/DuszpasterstwoAkademickieLaboratoriumWiary 

 

Liturgiczna Służba Ołtarza
moderator:
ks. Konrad Mruk
odpowiedzialny:
Michał Czyrnek 
www.lso-sosnowiec.pl , www.facebook.pl/LSOSosnowiec 
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.  

 

Wspólnota Przymierza Rodzin Mamre
moderator:
ks. Grzegorz Maciejewski
odpowiedzialny: 
Krzysztof Madejczyk
www.mamre.pl, www.facebook.pl/wspolnotamamre 

 

Katolicka Odnowa w Duchu Świętym
moderator:
ks. Mirosław Jadłosz
odpowiedzialni:
Piotr Semper, Michał Barszczewski
www.odnowa.org.pl 

 

Ruch Światło-Życie
ul. Wawel 19, 41-200 SOSNOWIEC
www.sosnowiec.oaza.pl
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

Moderator Diecezjalny: ks. Andrzej Nackowski (tel. 515 241 614)

Moderatorzy Diecezjalni i odpowiedzialni za poszczególne gałęzie:
Domowy Kościół - ks. Robert Gacek; p. Agnieszka i Andrzej Bołdowscy – para diecezjalna
Wspólnota Dorosłych – p. Paweł Ciszewski (odpowiedzialny)
Diakonia modlitwy – vacat
Diakonia Wyzwolenia – ks. Paweł Kurczab
Diakonia Ewangelizacji – ks. Łukasz Rzemiński
Diakonia Liturgiczna – ks. Mariusz Dydak
Diakonia Muzyczna – ks. Paweł Krawczyk
Diakonia Miłosierdzia – ks. Łukasz Tkaczyk
Diakonia Życia – ks. Adam Nackowski
Diakonia Tańca – p. Paweł Wojtala (odpowiedzialny)
Diakonia Komunikowania Społecznego – p. Michał Fidler (odpowiedzialny)

 

 Stowarzyszenie Spotkania Małżeńskie
odpowiedzialni: Małgorzata i Adam Wiorkowie
tel. 505 020 349
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.
www.spotkaniajaworzno.pl; www.facebook.com/SpotkaniaMalzenskieJaworzno 

 

Bractwo Szkaplerza św.
przy klasztorze sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus w Sosnowcu:

Link do profilu na facebooku
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

 

Wspólnota Metanoia - Eucharystyczny Płomień (Jaworzno)
asystent kościelny:
ks. Andrzej Nackowski
odpowiedzialny:
Krzysztof Demczuk
www.metanoia.priv.pl , www.facebook.pl/wspolnotametanoia  

 

Neokatechumenat
Katechiści:
ks.Adam Bujek, Jakub i Anna Kozaczewscy
odpowiedzialni:
ks. Włodzimierz Skoczny, ks. Tadeusz Kamiński, ks. Mariusz Biśta, ks. Daniel Bunia

 

Dzieci Maryi
moderator: ks. Grzegorz Morawiec
odpowiedzialna: s. Milena Widlińska 

 

Ruch Rodzin Nazaretańskich
moderator:
ks. Mariusz Olejnik
Wspólnota działa przy 4 parafiach w Sosnowcu: Najświętszego Serca Pana Jezusa (spotkania w czwartek po Mszy św. wieczornej w oratorium), św. Barbary (spotkania w poniedziałki po Mszy św. wieczornej na plebanii), św. Józefa Robotnika (spotkania w środę po Mszy św. wieczornej na plebanii) oraz Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana (spotkania w czwartek po Mszy św. wieczornej na plebanii) oraz przy parafii św. Antoniego w Wojkowicach (spotkania w czwartek po Mszy św. wieczornej na plebanii).

 

Wspólnota KOL 3,2-3 (Olkusz)
moderator: 
ks. Waldemar Kuś
odpowiedzialna:
Aleksandra Cieślik
www.kol323.olkusz.pl

 

Wspólnota NADZIEI (Przeginia)
odpowiedzialny: Roman Solecki
www.parafiaprzeginia.hekko.pl
 

Wspólnota Agnus Dei (Wolbrom)
www.dobereslowa.net , www.facebook.com/agnusdeiwolbrom  

 

Wspólnota ewangelizacyjna św. Wincentego Pallottiego
Moderator: ks. Łukasz Prausa SAC
Wspólnota działa i ewangelizuje przy parafii św. Łukasza w Sosnowcu ul. Radosna 52a (ks. Pallottyni)
Spotkania modlitewne mają miejsce w każdą środę w godz. 19:00-20:00.
Natomiast spotkania ewangelizacyjne z Mszą świętą i modlitwą o uzdrowienie odbywają się w każdą pierwszą sobotę miesiąca o godz. 14:00
www.pokojidobro.org 

 

Wspólnota Świadectwo
moderator: ks. Grzegorz Solarewicz SDB

www.facebook.com/WspolnotaRodzinSwiadectwo  

 

Legion Maryi
odpowiedzialna: 
Stanisława Dramińska
http://www.lm.sosnowiec.pl/

 

Rycerze Kolumba
asystent kościelny: 
ks. Wojciech Kowalski
www.rycerzekolumba.pl  

 

Ruch Sercańskiej Młodzieży
moderator:
ks. Roman Gorincioi SCJ
www.sosnowiec.scj.pl

 

Młodzież Franciszkańska
moderator:
o. Piotr Wojnowski OFMConv
www.facebook.com/MlodziezFranciszkanskaDabrowaGornicza
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

 

Honorowa Straż NSPJ
moderator: 
ks. Tadeusz Michałek SCJ
www.sosnowiec.scj.pl  

 

Wspólnota św. Józefa Societas Sancti Iosephi
Asystent kościelny: 
ks. Stefan Wyporski
Spotkania w każą pierwszą środę miesiąca.

 

Rodziny Radia Maryja
moderator:
ks. Andrzej Białek 

 

III Zakon Św. Franciszka
odpowiedzialny: Piotr Adamus 

 

Sodalicja Mariańska
moderator:
ks. Jarosław Wolski 

 

Akcja Katolicka
asystent kościelny: 
ks. Grzegorz Noszczyk
odpowiedzialni: 
Janusz Meisner, Aneta Kempa
www.ak.org.pl 
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.  

 

Stowarzyszenie Rodzin Katolickich
asystent kościelny: 
ks. Janusz Glanowski
odpowiedzialna: 
Renata Szopa 
www.rodzinatomy.pl  

 

Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży
moderator: 
ks. Zenon Ptak

 

Diecezjalna Rodzina Szkół im. JP II
asystent koscielny: ks. Michał Borda 

 

Katolickie Stowarzyszenie Rodzin Wielodzietnych im. św. Jadwigi Śląskiej
Prezes:
Elżbieta Ulman
Asystent: ks Grzegorz Koss

 

APOSTOLAT MARGARETKA
asystent koscielny: ks. Tomasz Zmarzły

 

OPRACOWANIE LISTY: ks. Grzegorz Maciejewski, Marek Nackowski

Pragniemy, aby lista była jak najbardziej aktualna oraz ułatwiała kontakt z daną wspólnotą. Jeśli dostrzegacie Państwo jakieś błędy lub lista wymaga uzupełnienia bardzo proszę o przesłanie informacji na adres Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript..

Terytorium: ok. 2000 km²

Liczba ludności zamieszkująca teren diecezji: 675 023 (1992- ok. 800 000)

Liczba katolików: 634 595 (1992 – ok. 750 000)

Liczba parafii: 162 (1992 – 154)

Liczba księży diecezjalnych: 400 (1992 – 324)

Liczba księży zakonnych: 48 (1992 – 24)

Siostry zakonne: 124 (1993 – 177)

Czytaj więcej

ks. Grzegorz Augustynik

Autor: Paweł Drewniak   

Wyjątkową postacią związaną z dąbrowska bazyliką, jest Ks. Grzegorz Augustynik. Urodził się 25 listopada 1847 r. w Zagórzu, obecnie dzielnicy Sosnowca. Po ukończeniu szkoły elementarnej w Zagórzu w latach 1861-1869, rozpoczął naukę w gimnazjum w Piotrkowie Trybunalskim. W 1869 r. wstąpił na Wydział Medyczny Uniwersytetu Warszawskiego, jednak wkrótce przeniósł się do Seminarium Duchownego w Kielcach.

Czytaj więcej

Diecezja Sosnowiecka jest jedną z najmłodszych diecezji w Polsce - powstała w 1992 r. Być może dlatego nie ma ona, jak do tej pory, żadnego „własnego” świętego czy błogosławionego. Pierwszą i jedyną oficjalną kandydatką do chwały ołtarzy jest co prawda Matka Teresa Kierocińska, ale w drodze na ołtarze towarzyszą jej też inne postaci. Nazwijmy je Zagłębiowskimi Świętymi.

kierocinska oficjalneOficjalną kandydatką do chwały ołtarzy jest Sługa Boża Matka Teresa Kierocińska. W maju 1983 r. Konferencja Episkopatu Polski wyraziła zgodę na rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego, a w czerwcu tegoż samego roku Kongregacja do spraw Świętych wydała dekret "Nihil obstat" w tej sprawie. Nie mając przeszkód na drodze wiodącej do rozpoczęcia sprawy, biskup częstochowski Stefan Bareła powołał specjalny Trybunał Kanonizacyjny, składający się z trzech członków (delegat biskupa, promotor sprawiedliwości i notariusz), którego zadaniem było przesłuchanie świadków, którzy znali Matkę Teresę. W latach 1983-1988 odbyło się 73 sesji Trybunału, podczas których przesłuchano 68 świadków. Dnia 31 grudnia 1988 r. na specjalnej sesji, pod przewodnictwem metropolity częstochowskiego Stanisława Nowaka, zakończono dochodzenie kanoniczne na szczeblu diecezjalnym w sprawie życia i cnót Matki Teresy. Natomiast 17 lutego 1989 r. akta procesu zostały złożone w Kongregacji do Spraw Kanonizacyjnych, która w kwietniu tegoż samego roku zatwierdziła ważność procesu. W 1994 r. w Kongregacji do Spraw Kanonizacyjnych złożono "Pozycję o życiu i cnotach Sługi Bożej Matki Teresy", która była podstawą do dyskusji dla teologów i kardynałów orzekających heroiczność jej cnót. Dnia 3 maja 2013 w Watykanie promulgowano dekret o heroiczności cnót, podpisany przez przez Ojca Świętego Franciszka. Odtąd przysługuje jej tytuł: Czcigodnej Służebnicy Bożej.

W granicach obecnej diecezji sosnowieckiej pełnili posługę duszpasterską dwaj błogosławieni kapłani: ks. Ludwik Roch Gietyngier (po lewej), który urodził się 16 sierpnia 1904 r. w Żarkach (powiat myszkowski) gietyngier binkiewiczoraz ks. Maksymilian Binkiewicz (po prawej), który urodził się w 1908 r. we wsi Żarnowiec (powiat zawierciański). Obydwaj pracowali na terenie Zagłębia, w granicach dzisiejszej diecezji sosnowieckiej. Ks. Gietyngier po otrzymaniu święceń kapłańskich został wikariuszem w parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Strzemieszycach, a w latach trzydziestych przez pięć lat pracował jako prefekt w parafii pw. Świętej Trójcy w Będzinie. Ks. Binkiewicz natomiast decyzją biskupa częstochowskiego Teodora Kubiny od 7 czerwca 1933 r. pracował jako prefekt w kilku gimnazjach Sosnowca – żeńskim im. Emilii Plater, w męskim im. Bolesława Prusa, w Prywatnym Gimnazjum Żeńskim P. Rzadkiewiczowej i w Państwowej Szkole Zawodowej. Obydwaj zginęli śmiercią męczeńską w obozie koncentracyjnym w Dachau. Ks. Ludwik Roch Gietyngier został zamordowany 30 listopada 1941 r., ks. Maksymilian Binkiewicz zmarł po ciężkim pobiciu 24 lipca 1942 r. Zostali beatyfikowani przez Ojca Świętego Jana Pawła 13 czerwca 1999 r. w Warszawie.

turchanOprócz tych dwóch kapłanów diecezjalnych do grona 108 błogosławionych męczenników polskich z czasów II wojny światowej został zaliczony, związany z miastem Pilicą i istniejącym tam klasztorem Zakonu Braci Mniejszych – Franciszkanów Reformatów, o. Narcyz Turchan. Urodził się 19 września 1879 r. w Biskupicach koło Wieliczki. W latach 1924-1930 pełnił posługę gwardiana pilickiego klasztoru. W 1940 r. gestapo kilkakrotnie aresztowało o. Narcyza, by ostatecznie 30 października 1941 r. zesłać go do obozu koncentracyjnego w Dachau, gdzie 19 marca 1942 r. poniósł śmierć męczeńską. W poczet błogosławionych został zaliczony przez Ojca Świętego Jana Pawła II 13 czerwca 1999 r. w Warszawie.

 

epstein

W Pilicy, na zamku 2 sierpnia 1875 r. przyszła na świat Sługa Boża Magdalena Maria Epstein. W Pilicy spędziła tylko pierwsze lata dzieciństwa. Jej ojciec po utracie części majątku i sparaliżowaniu sprzedał dobra pilickie i rodzina przeniosła się do Krakowa, gdzie zakupiono pałacyk przy ulicy Sławkowskiej. Maria otrzymała staranne wychowanie. Z domu rodzinnego wyniosła głęboką religijność i patriotyzm. Znała biegle język francuski i niemiecki, Grała na fortepianie a bogata biblioteka domowa zapewniła jej we wszechstronną wiedzę. Wraz z grupą kilku młodych kobiet zorganizowała zakład ambulatoryjny w pomieszczeniach klasztoru Sióstr Miłosierdzia, a następnie salkę operacyjną i szpitalik, gdzie obsługiwała bezpłatnie chorych ubogich. W 1910 r. utworzyła Szkołę Pielęgniarek Zawodowych Stowarzyszenia Pań Ekonomek św. Wincentego a Paulo. Po 56 latach życia 24 marca 1931 r., wstąpiła do klasztoru Sióstr Dominikanek w Krakowie na Gródku. Jako siostra Magdalena Maria rozpoczęła nowicjat zakonny i 4 września 1936 r. złożyła profesję wieczystą. W 1942 r. uległa paraliżowi, a po 5 latach zmarła 6 września 1947 r. Spoczywa w grobowcu zakonnym na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Proces beatyfikacyjny s. Magdaleny Marii Epstein rozpoczął się 30 września 2004 r.

Wśród wyniesionych na ołtarze świętych i błogosławionych jest również profesor Akademii Krakowskiej św. Jan Kanty. Przez kilka miesięcy, na przełomie 1439 i 1440 r. był proboszczem olkuskim. Obecnie w miejscu gdzie, jak podają podania, mieszkał w Olkuszu znajduje się kaplica, w której odbywa się całodzienna adoracja Najświętszego Sakramentu.

Ze Sławkowem związany jest Sługa Boży Świętosław Milczący zwany Błogosławionym, który urodził się w tym mieście na początku XV w. Był ceniony za pracę duszpasterską, troskę o biednych i chorych oraz cnotę milczenia. Miał łaskę widzeń nadprzyrodzonych. Uważany za patrona dobrej spowiedzi. Organizator pierwszej w Krakowie Katolickiej Wypożyczalni Ksiąg. Spoczywa jako jedyny kandydat na ołtarze w Kościele Mariackim w Krakowie. Powołana przez metropolitę krakowskiego Franciszka Macharskiego komisja historyczna w sprawie jego beatyfikacji 29 listopada 1997 r. rozpoczęła swą działalność. Proces kanonizacyjny Sługi Bożego Świętosława Milczącego zwanego Błogosławionym otworzono 22 stycznia 1998 r.

cieplakZ Dąbrowy Górniczej pochodzi pierwszy metropolita wileński Sługa Boży abp Jan Cieplak. Urodził się 17 sierpnia 1857 r. w Dąbrowie Górniczej, a ochrzczony został w kościele pw. Świętej Trójcy w Będzinie. W 1908 r. otrzymał sakrę biskupią jako sufragan mohylewski. Od 1914 r. był administratorem największej na świecie archidiecezji. Jako biskup prowadził działalność duszpasterską, charytatywną i patriotyczną w trudnych latach I wojny światowej. W 1919 r. został arcybiskupem tytularnym i zarządzał diecezją w imieniu nieobecnego arcybiskupa Edwarda Roppa. Wielokrotnie szykanowany, w 1920 r. trafił na krótko do więzienia pod zarzutem sprzeciwiania się państwowym zarządzeniom. W 1923 r. na procesie pokazowym w Moskwie skazany został wraz z 14 innymi duchownymi na karę śmierci. Pod naciskiem światowej opinii publicznej karę tę zamieniono na 10 lat więzienia. Ostatecznie w 1924 r. wydalono go z ZSRR. Zmarł 17 lutego 1926 r. w Passaic w stanie New Jersey. Spoczywa w Katedrze Wileńskiej. Ojciec Święty Pius XII na prośbę kardynałów, m.in.: Hlonda, Kakowskiego, Wyszyńskiego i Sapiehy ogłosił w 1952 r. rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego.

 

Z Sosnowcem związana jest również Sługa Boża Wanda Malczewska, która część swojego życia spędziła w Klimontowie (obecnie dzielnicy Sosnowca). Jednym z jej duchowych wychowanków był ks. prał. Grzegorz Augustynik, pierwszy jej biograf, budowniczy bazyliki NMP Anielskiej w Dąbrowie Górniczej. Wanda Malczewska była krewną Jacka Siemieńskiego i przez pewien czas mieszkała w jego majątku. Mieszkańcy Klimontowa nazwali ja „święta panią", ponieważ wspierała biednych, zakładała szpitale polowe i jak tylko mogła pomagała powstańcom w czasie Powstania Styczniowego. Z jej inicjatywy w klimontowskiej kaplicy zaczęto odprawiać nabożeństwa majowe, które później stały się popularne w całej Polsce. Obecnie w Klimontowie znajduje się park jej imienia. Starania o beatyfikację Wandy Malczewskiej rozpoczęto przed II wojną światową. Proces wstępny przeprowadzono w latach 1929-1930. Po zakończeniu działań wojennych nie odnaleziono akt procesowych. W 1992 r. zostało złożone w Kongregacji do Spraw Kanonizacyjnych kilkusetstronicowe dzieło, zawierające kompletną dokumentację w sprawie heroiczności cnót Sługi Bożej Wandy Malczewskiej.

W opinii świętości zmarła Marcjanna Grzanka, zwana Marcysią z Sosnowca, która urodziła się 18 czerwca 1882 r. w Krzywopłotach (obecnie parafia Cieślin). Nie uczęszczała do szkoły, a sztukę czytania i pisania zdobyła w starszych latach. Wcześnie straciła rodziców. Jako młoda dziewczyna pomagała siostrze przy gospodarstwie domowym, służyła w różnych miejscach, przez 14 lat pracowała w dwóch fabrykach C. G. Schőna i H. Dietla w Sosnowcu. W czasie II wojny światowej potrafiła wykorzystać swoją obecność w pałacu Schőnów dla dobra Ojczyzny i rodaków. Należała do różnych stowarzyszeń kościelnych jak Apostolstwo Modlitwy, Żywy Różaniec, ale przede wszystkim była gorliwą członkinią III Zakonu św. Franciszka, do którego wstąpiła w 1903 r. obierając imię Bronisława. Pomimo, że nie zobowiązana była ślubami praktykowała cnoty: ubóstwa, czystości i posłuszeństwa. Prowadziła życie ubogich, była ofiarną i hojną dla potrzebujących. Zmarła na atak serca 26 czerwca 1941 r.

 

ks. Tomasz Zmarzły

W wieku 75 lat 7 października 2008 roku zmarł pierwszy biskup sosnowiecki Adam Śmigielski. Od kilku miesięcy chorował na nowotwór trzustki z przerzutami. Ostatnie kilka dni przebywał w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym im. św. Barbary w Sosnowcu. Biskupem sosnowieckim był 16 lat.


 
Adam Śmigielski urodził  się 24 grudnia 1933 roku. Tak o tym opowiadał w wywiadzie dla KAI: „Urodziłem się w Przemyślu, w dzielnicy Zasanie, w rodzinie dosyć licznej. Byłem ósmym dzieckiem moich rodziców. Mój ojciec był zawodowym oficerem. Moja matka studiowała w Austrii w latach dwudziestych w tamtejszej Szkole Gospodarczej. Było to dużym wyróżnieniem, bo chyba tylko dwie osoby z Galicji tam studiowały. Chodziłem do szkoły podstawowej w Przemyślu w warunkach bardzo trudnych, dlatego, że była to II wojna światowa. Powszechna była pauperyzacja społeczeństwa, brak środków do życia, do jedzenia. Skala trudności była o sto razy większa, niż dzisiaj, kiedy mówi się o trudnościach ekonomicznych. Po skończeniu szkoły podstawowej, gimnazjum i liceum w 1951 roku zdałem maturę i po odbyciu dwumiesięcznej służby polskiej w Warszawie jako 18 - letni chłopak udałem się do nowicjatu Towarzystwa Salezjańskiego do Kopca”.

Biskup Śmigielski zawsze podkreślał, że jest salezjaninem. Stąd też po nazwisku w oficjalnych dokumentach dodawał trzy litery SDB, które oznaczają właśnie salezjanów (Salesiani di Don Bosco - Salezjanie Księdza Bosko). W latach 1951 - 53 studiował filozofię w Wyższym Seminarium Duchownym Towarzystwa Salezjańskiego w Krakowie, a od 1951 do 1953 roku teologię w Wyższym Seminarium Duchownym w Lublinie. Tam też otrzymał święcenia kapłańskie 30 czerwca 1957 roku (w 1955 roku złożył śluby wieczyste w Towarzystwie Salezjańskim). Był prefektem studiów w Wyższym Seminarium Duchownym Towarzystwa Salezjańskiego w Krakowie (1963 - 1966), wykładowcą Pisma św. i języków biblijnych w tymże seminarium (1959 - 1970), sekretarzem, a później członkiem Komisji Episkopatu Polski do spraw Seminariów Duchownych (1966 - 1991). Od 1969 do 1971 roku odbywał studia doktoranckie w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, gdzie obronił doktorat. W tym czasie był także kapelanem Zgromadzenia Sióstr od Aniołów w Chylicach koło Warszawy.

Kolejne studia rozpoczął w Rzymie, w tamtejszym Instytucie Biblijnym (1971 - 1974), będąc jednocześnie wychowawcą kleryków w Międzynarodowym Instytucie Salezjańskim w Rzymie, a później w L'Ecole Biblique w Jerozolimie (1974 - 1975). Często wspominał, że kilkanaście razy odmawiano mu wydania paszportu, żeby studiować za granicą. „Po 15 latach starań i po 18 odmowach ze strony rządu wreszcie w 1971 roku uzyskałem paszport, aby udać się do Rzymu. Mając lat 38 rozpocząłem studia w Instytucie Biblijnym w Rzymie”. Wakacje często spędzał w Stanach Zjednoczonych, pomagając w duszpasterstwie i zarabiając w ten sposób na swoje dalsze studia. Doktorat obronił w 1979 roku. Pracował jako rektor Wyższego Seminarium Duchownego Towarzystwa Salezjańskiego i przełożony wspólnoty salezjańskiej w Krakowie (1975 - 1981), dyrektor Zakładu pw. św. Jana Bosko w Oświęcimiu (1982 - 1986), inspektor (prowincjał) Inspektorii Salezjańskiej św. Jana Bosko we Wrocławiu (1986 - 1992)

Biskupem sosnowieckim został mianowany 25 marca 1992 roku, 30 maja 1992 roku przyjął sakrę biskupią w katedrze sosnowieckiej pw. Wniebowzięcia Najśw. Maryi Panny z rąk kard. Józefa Glempa, Prymasa Polski. Uroczysty ingres do katedry i uroczyste objęcie diecezji nastąpiło również 30 maja 1992 roku. Jego zawołanie biskupie brzmiało : „Da mihi animas” („Daj mi dusze”), które jest dewizą salezjanów.

DIECEZJA.
Wśród osiągnięć księdza biskupa, przynajmniej tych, które można jakoś opisać, niewątpliwie największym jest stworzenie od podstaw struktur diecezji sosnowieckiej. Tak wspominał swoją nominację na pierwszego biskupa sosnowieckiego: „12 marca 1992 roku przebywałem w Warszawie na odprawie w Nuncjaturze Apostolskiej wizytatorów apostolskich seminariów duchownych. (…) Odprawa trwała około godzinę. Kiedy żegnałem się z Nuncjuszem Apostolskim przed wyjazdem do Wrocławia, abp Kowalczyk poprosił mnie o pozostanie, chciał ze mną rozmawiać. Poczułem, że nie chodzi o zwykłą, kurtuazyjną, krótką rozmowę. Powiedziałem, że teraz muszę jechać. To był wtorek. Nuncjusz powiedział mi wtedy: To niech ksiądz przyjedzie w sobotę. W Warszawie byłem już w piątek wieczorem. W sobotę o godz. 9.00 byłem przyjęty przez Nuncjusza Apostolskiego na rozmowę. Nuncjusz mówił wtedy o objęciu przez późniejszego prymasa Polski Augusta Hlonda, podobnie jak ja salezjanina, administratury apostolskiej w Katowicach. (…) Zastanawiałem się, do czego zmierza ta rozmowa. Po pół godzinie całkiem niespodziewanie Nuncjusz wyciągnął pismo i podając mi je powiedział: Ojciec św. powierza księdzu biskupowi diecezję sosnowiecką. Byłem tym nie tylko zaskoczony, ale, można powiedzieć zmiażdżony. Nie spodziewałem się, że mając 58 lat będę musiał tworzyć nowe struktury diecezjalne, do których prawdę mówiąc nie byłem przygotowany. Owszem, byłem prowincjałem salezjańskim, kończyła się moja sześcioletnia kadencja i sądziłem, że będę mógł spokojnie pracować na płaszczyźnie pedagogicznej w seminarium, względnie jeszcze coś pisać, być może nawet habilitację. (…) Ogłoszenie mnie biskupem diecezjalnym było zaskoczeniem zarówno dla mnie, jak i dla innych, ponieważ rzadko wtedy bywało, by ktoś ze zgromadzeń zakonnych zostawał biskupem diecezjalnym”. Biskupami pomocniczymi powstającej diecezji sosnowieckiej zostali mianowani: bp Tadeusz Pieronek i bp Piotr Skucha. Oprócz nich nowy ordynariusz wybrał kilku współpracowników, z którymi zaczął tworzyć struktury diecezji. „Odbyłem rozmowę z księdzem kanonikiem Wacławem Wicińskim (ówczesnym proboszczem kościoła pw. Wniebowzięcia Najśw. Maryi Panny podniesionego przez Jana Pawła II do godności katedry), który prawdopodobnie pierwszy raz patrzył na mnie i zastanawiał się, jaki będzie ten nowy biskup, a ja myślałem, jacy będą ci księża, z którymi się spotkam. Po wstępnej rozmowie (…) ksiądz Wiciński zapytał mnie, jakie są moje życzenia dotyczące mieszkania. Powiedziałem, że są one dwa: tam, gdzie będę spał, ma znajdować się zwykłe, proste łóżko, a nie jakaś kanapa czy wersalka, oraz żebym miał pomieszczenie na kaplicę. Poszliśmy później na górę, gdzie miałem mieszkać. Trwało tu malowanie, porządkowanie. Patrzyłem na to i nie wierzyłem, że być może tutaj przyjdzie mi spędzić dalszy ciąg mojego życia, może nawet będę mieszkał do śmierci”. 30 maja odbył się ingres czyli oficjalne objęcie diecezji przez nowego biskupa połączony ze święceniami biskupimi. „Mojej konsekracji dokonał prymas Polski, ks. kard. Józef Glemp w asyście księży kardynałów Gulbinowicza i Macharskiego. Mszę św. koncelebrowali księżą arcybiskupi i biskupi, którzy przybyli dosyć licznie. Sosnowiec wtedy chyba po raz pierwszy widział i miał możność poznania naszych kardynałów, arcybiskupów i biskupów”. W ciągu pierwszych kilku miesięcy w diecezji powstały m.in. Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Sosnowieckiej kształcące przyszłych kapłanów, Kuria Diecezjalna, Wydział Katechetyczny, Sąd Biskupi, Caritas. Zorganizowany został także Instytut Akcji Katolickiej, gdzie zdobywają wiedzę ludzie świeccy - liderzy Akcji Katolickiej, która prężnie działa w diecezji.

MŁODZIEŻ.
Jednym z ważniejszych priorytetów w pracy duszpasterskiej biskupa Adama Śmigielskiego była młodzież. Wynika to z salezjańskiego pochodzenia biskupa (salezjanie zajmują się przede wszystkim pracą z młodzieżą) oraz z przekonania, że młodzież stanowi przyszłość Kościoła. „I dlatego od samego początku w Kurii Biskupiej ustanowiłem niezależny wydział poświęcony duszpasterstwu dzieci i młodzieży. Wyznaczyłem też w poszczególnych dekanatach delegatów do spraw młodzieży” - podkreślał biskup. „Nie muszę ukrywać, że młodzież kosztuje dużo czasu pracy i pieniędzy. Na pewno jednak młodzież wyczuwa, kto ją kocha, a kto tylko ją zbywa. Właśnie kapłan powinien mieć bardzo szerokie serce dla młodzieży. Nie tylko wtedy, kiedy ksiądz zjawi się w kościele i uśmiechnie się do młodych ludzi, nie tylko na katechezie. Mieć szerokie serce dla młodzieży oznacza poświęcić swój czas, swój umysł dla nich”. W ciągu ostatnich lat w Sosnowcu dla młodzieży powstała nowa placówka zorganizowana przy współpracy diecezji: Centrum Edukacji i Wychowania Młodzieży KANA, gdzie odbywają się szkolenia, językowe, zawodowe, hobbystyczne przeznaczone zwłaszcza dla młodych ludzi z biedniejszych rodzin. Czynna jest również siłownia.

POLITYKA.
Częstym powiedzeniem biskupa sosnowieckiego były słowa: w Kościele nie ma lewicy ani prawicy. „Wpatrzony jestem w Ojca św. Jana Pawła II, który przyjeżdżając do Ojczyzny nie szedł tylko w jedna stronę, ale witał wszystkich Polaków, chciał objąć każdego Polaka. Nikogo nie odsuwał” - podkreślał biskup. Dlatego w Domu Biskupim dwa razy w roku organizowane były świąteczne spotkania dla wojewodów, prezydentów, burmistrzów, wójtów, przedstawicieli ważniejszych organizacji z terenu diecezji. Obecni na nich politycy i działacze bardzo je sobie cenili. Dlatego często w ramach rewizyty zapraszali biskupa Adama Śmigielskiego na spotkania organizowane np. w Urzędach Miejskich. „Na pewno jest to diecezja ludzi ciężkiej pracy. Często są oni zawiedzeni i zniechęceni. Tracą bowiem pracę, żyją na skraju nędzy. Ludzie ci mieszkają w wielkich skupiskach miejskich. Prawie wszędzie w samorządach obecni są ludzie z lewej strony sceny politycznej. Zawsze jednak podkreślam, że w Kościele nie ma lewicy czyn prawicy, w Kościele jest człowiek, któremu należy głosić Chrystusa”.

MEDIA.
Cechą charakterystyczną biskupa Adama Śmigielskiego była także otwartość na media. „W wielu przypadkach głos biskupa nie byłby usłyszany, gdyby nie posłużył się środkami społecznego przekazu, gdyby nie stanął między ludźmi, którzy prawie nigdy nie chodzą do kościoła i nie mają wiele wspólnego z Ewangelią”. Od początku w strukturach diecezji istnieje funkcja rzecznika prasowego, którego zadaniem jest przede wszystkim kontakt z tzw. mediami świeckimi. Jeśli tylko czas pozwalał, biskup spotykał się również z dziennikarzami osobiście. „Mamy doskonałą prasę katolicką. W naszej diecezji dostępny jest tygodnik „Niedziela”, „Gość Niedzielny”, tygodniki dla dzieci i młodzieży. Kiedyś spytano mnie, jaki pomnik postawimy Ojcu św. w diecezji. Były najrozmaitsze pomysły. Proponowano tradycyjny pomnik, nadanie imienia Jana Pawła II placowi przed dworcem PKP w centrum Sosnowca, wręczenie symbolicznych kluczy od miasta Papieżowi. Powiedziałem, że to nie jest potrzebne. Pomnikiem ku czci Ojca św. będzie wzrost czytelnictwa prasy katolickiej o 100 procent”.

WIZYTA OJCA ŚW.
Bez wątpienia najważniejszym wydarzeniem w historii młodej diecezji, w którym uczestniczył bp Adam Śmigielski była wizyta Jana Pawła II w Sosnowcu 14 czerwca 1999 roku. Wśród uczestników spotkania z Ojcem św. byli wtedy zarówno mieszkańcy diecezji, jak i terenów ościennych. Do historii przeszły słowa powitania biskupa, cytowane przez największe światowe agencje informacyjne, o tym, że Ojca św. wita Czerwone Zagłębie, ale czerwone od miłości. „To zstąpienie Ojca św. na ziemię zagłębiowską należy chyba w ogóle do kluczowych wydarzeń tej ziemi, bo nikt z mieszkańców tej ziemi nawet nie marzył o tym, że Ojciec św. zagości do Sosnowca, tego Sosnowca, o którym powiedziałem, że jest czerwony. Ale nie od nienawiści Boga i człowieka, ale od miłości. I dlatego do dnia dzisiejszego jestem pod urokiem wizyty Ojca św. Tym bardziej, że Ojciec św., kiedy przebywał na naszej ziemi czuł się już chory i prawdę mówiąc powinien leżeć w łóżku, a nie spełniać swoje czynności duszpasterskie”.

MARZENIA I PLANY.
W chwili wolnego czasu biskup Adam Śmigielski lubił czytać teksty i opracowania poświęcone Biblii, historii i kulturze Bliskiego Wschodu. Jeśli znalazł czas, dopóki pozwalało zdrowie, uprawiał turystykę, chodząc po górach. Lubił słuchać muzyki klasycznej, śpiewów gregoriańskich, śpiewów synagogalnych, oglądał mecze piłki nożnej, filmy o tematyce geograficznej i przyrodniczej. Lubił także patrzeć na usiane gwiazdami niebo.

Kilkakrotnie w czasie wystąpień publicznych sosnowiecki biskup podkreślał, że będzie pełnił swoją posługę, jeśli pozwoli mu na to zdrowie, do 75 roku życia, czyli do czasu, kiedy według Kodeksu Prawa Kanonicznego zda swój urząd swojemu następcy. „Moje plany są bardzo proste. Jedynym moim marzeniem jest to, aby była większa świadomość tych, którzy są ochrzczeni, że należą do Chrystusa, są katolikami i należą do Kościoła. (…) Zawsze marzę o tym, ażeby jeszcze większe było zaangażowanie w sprawy młodzieży, która, jak powiedziałem, jest naszą przyszłością i naszą nadzieją. I znowu tutaj jest wymagana wielka praca ze strony każdego z nas. Ważna jest także współpraca z ludźmi świeckimi. To jest bardzo newralgiczny punkt. Marzę o tym, aby Akcja Katolicka dalej zwiększała swoją liczebność, aby jej Instytut kończyło jak najwięcej liderów, aby w każdej parafii istniały jej oddziały, bo ten urząd Akcji Katolickiej jest niezwykle ważny, jeśli chodzi o katolików świeckich, którzy mają tworzyć odpowiednią atmosferę, układy w życiu politycznym, społecznym i ekonomicznym w naszym społeczeństwie. Naturalnie nie zamykam oczu na rzesze ludzi starych, w podeszłym wieku, także niepełnosprawnych”.

Ostatnie kilka dni zmarły biskup spędził w szpitalu. Jak podkreślają księża, którzy czuwali przy nim dzień i noc, do końca, mimo olbrzymiego cierpienia był pogodny. Jeśli mógł, podchodził do okna i z wysokości dziesiątego piętra, na którym znajdowała się sala szpitalna patrzał na swoją diecezję, która stała się jego trzecim domem, po rodzinnym i salezjańskim.

ks. Jarosław Kwiecień


BISKUP PIOTR SKUCHA

ul. Orla 19
41-200 Sosnowiec

 

 



Ksiądz Biskup dr Piotr Skucha urodził się 27 czerwca 1946 r. w Łaganowie, w parafii Proszowice (diecezja kielecka). Jest synem Tadeusza i Stanisławy z d. Tkaczyk. W latach 1953 – 1960 uczęszczał do Szkoły Podstawowej. Pierwsze cztery klasy ukończył w rodzinnym Łaganowie, a ostatnie trzy w Proszowicach.

W latach 1960-1964 uczył się w Liceum Ogólnokształcącym w Proszowicach. Tam też zdał egzamin maturalny. W 1964 r. wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Kielcach, które ukończył w 1970 r. Święcenia kapłańskie przyjął 14 czerwca 1970 r. w Proszowicach z rąk biskupa kieleckiego Jana Jaroszewicza.

Po święceniach został skierowany do pracy w parafii św. Wojciecha w Książu Wielkim. Wkrótce – w 1971 r. został skierowany na studia specjalistyczne na KUL. Zakończył je zdobyciem magisterium w 1973 r. na podstawie pracy: „Psalm 30. Studium egzegetyczno-teologiczne”, napisanej pod kierunkiem ks. prof. Stanisława Łacha.

W latach 1973-1976 kontynuował naukę na Papieskim Instytucie Biblijnym - „Biblicum” w Rzymie. Zakończył je zdobyciem tytułu Licencjata nauk biblijnych, który otrzymał 14 maja 1976 r. W latach 1976-1979 studiował na Studium Biblicum Franciscanum w Jerozolimie. Na zakończenie studiów przedstawił i obronił doktorat na podstawie tezy: „Contributi per una teologia del deserto nell’Antico Testamento”, opracowanej pod opieką o. prof. Elipidiusa Wolfganga Paxa.

Po powrocie do Polski obronił również pracę doktorską na KUL pod kierunkiem ks. prof. Mariana Filipiaka. W latach 1979-1981 był prefektem studiów i wykładowcą biblistyki w Wyższym Seminarium Duchownym w Kielcach. W 1981 r. został prorektorem tej uczelni i pełnił tę funkcję do 1986 r.

18 grudnia 1986 r. został mianowany biskupem pomocniczym w Kielcach. Święcenia biskupie przyjął 15 lutego 1987 r. z rąk kard. Józefa Glempa, Prymasa Polski. W latach 1987 – 1992 był wikariuszem generalnym diecezji kieleckiej i redaktorem „Współczesnej ambony”.

Od 1982 r. był sekretarzem Komisji Episkopatu ds. powołań duchownych, a od 1984 r., sekretarzem Komisji Episkopatu ds. Seminariów Duchownych. 28 stycznia 1992 r. został mianowany wizytatorem apostolskim seminariów w Polsce.

25 marca 1992 r. Ojciec Święty Jan Paweł II przeniósł bp. Piotra Skuchę z dotychczasowego urzędu Biskupa Pomocniczego Diecezji Kieleckiej i powołał do nowej posługi w Diecezji Sosnowieckiej w charakterze Biskupa Pomocniczego. Funkcję tę objął 25 marca 1992 r. 27 marca został ustanowiony delegatem z uprawnieniami wikariusza generalnego abp. Stanisława Nowaka, który w tym czasie był administratorem diecezji sosnowieckiej. 3 czerwca 1992 r. został wikariuszem generalnym diecezji sosnowieckiej, a po śmierci jej pierwszego biskupa Adama Smigielskiego administratorem tej diecezji.

Wykładał m.in. w seminarium duchownym w Kielcach, na PAT i Ignatianum w Krakowie oraz w Instytucie Filologii Słowiańskiej Uniwersytetu Śląskiego w Sosnowcu, obecnie na Wydziale Teologicznym UŚ. Wśród ważniejszych publikacji wymienić należy: „Ziemska ojczyzna Jezusa, Warszawa 1984, s. 284-334; Żydzi i judaizm w przepowiadaniu i katechezie Kościoła po II Soborze Watykańskim, w: Dzieci Jednego Boga, Warszawa 1991. 15 artykułów teologicznych i biblijnych zamieszczonych w Kieleckim Przeglądzie Diecezjalnym oraz ok. 125 homilii zamieszczonych we „Współczesnej Ambonie” w latach 1987-1992. Jest Komandorem z Gwiazdą Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie.

Znany i ceniony organizator oraz przewodnik ponad stu pielgrzymek do Ziemi Świętej. Kustodia Ziemi Świętej przyznała Księdzu Biskupowi złoty medal za szczególny udział w propagowaniu idei pielgrzymowania, a Ministerstwo Turystyki Izraela wiele razy dyplomy uznania.

BISKUP GRZEGORZ KASZAK

adres do korespondencji:
ul. Wawel 19
41-200 Sosnowiec


Pochodzi z archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Święcenia kapłańskie przyjął w 1989 roku. W 1990 roku rozpoczął w Rzymie studia doktoranckie z teologii moralnej na prowadzonym przez Opus Dei Papieskim Uniwersytecie Świętego Krzyża. Doktorat obronił w roku 1998, a w latach 1992-2002 pracował w Papieskiej Radzie ds. Rodziny. Następnie powierzono mu funkcję rektora Papieskiego Instytutu Kościelnego w Rzymie. Jesienią 2007 roku został mianowany sekretarzem Papieskiej Rady ds. Rodziny. 4 lutego 2009 r. został mianowany biskupem sosnowieckim. 28 marca 2009 r. odbył ingres do sosnowieckiej katedry i przyjął święcenia biskupie.

Sekretarz Biskupa:

ks. Przemysław Szot

tel. 519 512 968
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

Kalendarium posług (sierpień)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Najnowsza mapa diecezji


 
W celu uczynienia strony internetowej bardziej użyteczną i funkcjonalną, używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne
ze zgodą użytkownika na ich stosowanie. Dowiedz się więcej lub zmień ustawienia plików cookies.